sacma bir hikaye ...

bugün senin için bir hikaye yazdım … ama saçma bir şeydi … yazdım çünkü sen hayal dünyamı neşelendirendin … yazdım çünkü sonu bilinmeyendi … aslında biliniyordu … ama hiç bir zaman emin olmak istemediğim bir son o … yazıyordum gene her şeyi … hikaye mi bunu öğrenmek çok basit …

 bir prens varmış gizli bir ormanın içinde hayallerinde ki gibi aynen… ama bu hikaye de prens senin şehrine geliyormuş ve unutuyormuş prens olduğunu …gitmesi gereken yolu bilmiyormuş artık gizli bir orman nerede bilmiyor, perilere inanmıyor, trolllerin saçmalık olduğunu düşünüyormuş … büyüdüğünü hissediyormuş … ta ki senle karşılaşıncaya kadar… o zaman zihnini açmaya başlamış zamanla yolu bulması için hayal dünyasını geliştirmesi bakmasını bilmesi gerekiyormuş … en önemlisi inanması lazımmış … anlam verememiş ilk başlarda prens yaşadıklarına sanki beyninde bir duvar ve seninle olduğu her dakika o duvarda bir puzzle parçası yerine oturmuş … kapı bittiğinde ise bulmuş yolunu prens… bulmuş o gizle ormanı … varmış eski ülkesine ama o ne bir sorun varmış… ülkede değilmiş sorun, kendinde … asıl anlam vermediği bir şey varmış, zamanla cözmesi gereken, bir şey… düşünmüş; görebiliyordu troll’leri,perileri , altın yusufcuktan olan askerlerini . sorun neydi acaba diye düşünmüş … kafasını kemirmiş neden bulduğum ve unuttuğum şey neydi? asıl göremediğim neydi? … kapıyı buldum , ülkemi buldum diye düşünmüş ama asıl olanı nasıl görememişti … kapıyı bulmasını sağlayan anahtarı …

böyle bir şeydi hikaye …sacmaydı sonunu gene bitirmedim yarım bıraktım … aslında hikaye bu ya sonu istediğimiz şekilde bitebilir … size, bize, bana, sana, ona, şuna, buna, kalmış nasıl biteceği …