DUVAR

bu akşam içme günüm… hemde en iyisinden…bünyemde sadece alkol olacak … kayan gözlerimle izleyecem sizleri … sizlerle ilgileniyormuş gibi yapıcam… sevmeden… duvarı gecmenize izin vermeden … söylediklerinize yorum yapıcam …beynimde ki alkolle … belki cıkıp bir sokak kavgasına karışıcam …vücudumdaki yaraların izleri geçmediği halde … onlar hiç bir zaman geçmeyecek biliyorum…7 bıçak darbesi … işin komik yanı onlar benim canımı hiç acıtmadı … adrenalin en üst olduğu zamandı aldığım her darbenin karşılığını yumrukla verdim… benim canımı acıtan hep duvarı geçenler oldu … tavşan deliği kadar olan delikten geçtiler zorladılar girdiler… giderken yıktılar tüm duvarı … oysa her seferinde tuğla tuğla örmüştüm o duvarı … her yıkılışında zayıf noktalarını güçlendirerek… veya öyle yaptığımı düşünüyordum…

uzun zamandır ekranın arkasında gizleniyorum …etrafımda ki sigara dumanıyla birlikte… zamanın gelmesini bekliyorum … yok olmak istiyorum aslında ama ölmek değil bilinçsizce yaşamak ,hiç bir şey hissetmeden …kötü olmak güzel bir şeymiş onu anladım … sıfatın bellidir o zaman kötü derler bir kaç sağlam küfür duyarsın ama o kadar… kötü olmak deli ,aptal veya çok zeki olmak gibi hep bir bahane vardır ortada insanlar çok bir şey beklemezler senden sıfatın belli çünkü … iyi olmak öyle değil, iyi olmak sorumluluk demek,hep bir beklenti vardır … neden iyi olmak için savaş verdim, neden kendi duvarımı yıktım, neden geçmelerini izin verdim bunu bilmiyorum denemek istedim galiba , başaramadım ama elime yüzüme bulaştı paçalarımdan aktı ve gitti, yoruldum… duvarı tekrar ördüm …