İnsanları çok iyi tanıyorum ama biraz pratik eksikliğim var . Kendini beğenmiş insanların içinden kendini kabullenmiş insanları tercih ediyorum . Olduğumuz yerdeyiz kimsenin olmadığı bir yerde olmazsın zaten. Kabullenmek ise işin bir üst seviyesi . Her şey zaman meselesi. Ben zamana uygun gidiyorum . Yetişmek yerine geçen sürede yaşıyorum. Bir kızı görüyorum o görüyor bakıyor ve geçiyor. Her gün farklı bir kızla aşk yaşıyorum ama sadece 47 dk sürüyor . Bazen kitaba dalıyorum ve zaman geçiyor . Zaman o kadar güzel geciyor ki ,yanımda ki adamın tesbih sallaması bile moralimi bozmuyor veya sırf inatla başımda bekleyen üstüme öksürmeyi bile deneyen insanlara yerimi vermiyorum . Hak etmiyorlar . Hak ettiklerini alıyorlar bir tomar saman bile versen onu yiyecek haldeler . Veya bazen politik düşünüyorum. Düşündüğüm dönemler ise genelde metrobüs işkencesinin geç kaldığı veya gelmediği dönemler . Nasıl da yutturdular bize diye düşünüyorum bunca koyun nereden gelmiş diye ağzıma geleni söylüyorum . Ama gene bize yedirdiklerini kendilerinden çıkar mı acaba diye düşünüyorum . Aslında çok sert politikayı eleştiresim var ama onların seviyesine inmek istemiyorum . Aramızda olan bir fark bu zaten seviye farkı onların söyledikleri yalanlara karşı benim doğrularım . Ama tabi bir fark var yalanları sayesinde kazandıkları paralar . (: Paramı? Zaten sorun burada benim umurum da bile değil . Benim gerçeklerim ve hayallerim yetiyor .
Erken uyanmalara alıştım ama hala yataktan kalkışlarda sorun var . Ve metrobüs çilesi; bir çok insan taklidi yapan hayvanla paylaştığım araç . Ben içimde ki ruhu korumaya devam ediyorum. İnsanları izlemeyi bıraktım hepsi tipik bir kargaşanın içinde . İşe yetişme sevdası . Benim ise tek sevdiğim yanlız geçirdiğim yolculuklarım . Tüm düşündüklerim yazmak zor sadece hayallerim içinde olduğum dönem birinin not tutması gerek (:
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

0 yorum:
Yorum Gönder