"dipsiz bir kuyuğunun içindesin çırpındıkca bile cıkamazsın içinden o kadar yüksekteki gün ışığı sadece dostlarımın gölgesi gözüküyor buradan... ellerini uzatırlar kolları yettikçe...gerçi en başta sen seversin karanlığı o kuyunun dibini, ilk başta umursamazsın yanlızlığı hata "oh be" dersin... karanlığa alıştıkça daha çok hoşuna gider yanlızlığın bilmediğin ne vardır biliyormusun karanlık seni sardıkca o kuyudan çıkmak zorlaşır, zaman geçer eski günler gelir aklına, geldikce tırmanmak istersin... seni o kuyudan çıkarmak için bekleyen dostların var mı bilmezsin ama tırmanırsın yukarı bir el bulmak için..."
benim ellerim en son çıkışımdan beri çok azaldı benden umudu kesen çok insan oldu bu dönem içinde bunun farkındayım bu kısa bir dönem değil aslında 4 -5 seneye yayılmış bir dönem... hayatımda ki insanlar yazarken ordakileri dost olarak yazmadım orada bir kişi hariç dostum sevdiğim insanlar o ayrı... ama kuyunun başında bekleyenler üstündeki kiri temizlemek için orada bulunan insanlar değil... ve bu defa üstümde ki kirle aranızda dolaşıyorum ... neden mi ben buyum çünkü o kuyuya çok düştüm ben, yaptığımı secimler hızlı olsun diye etrafından dolaşmak yerine veya zıplayarak düştüm... şimdi ise bir şey arıyorum kuyudan çıktığım şekilde beni sevecek insanları, bunun zekayla alakası yok bunun görünüşle alakası yok... bunun bir şeyleri saklamamakla alakası var bunun güçlü olduğunuz zamanında veya en kötü zamanınızda bile sizinle birlikte olacak insanları bulmakla alakalı ... evet mekanım olduğu zaman arayan birine ne yapıyorsun dediğinde verdiğim cevap yerleri süpüyorum dedim ama biliyorum ki o bunu önemsemez nede olsa mekan sahibisindir... etiketin vardır ... ve benim hep bir etiketim oldu hayatta, yaptığım şeyleri umursamadılar insanlar etiketlerim den dolayı şimdi hepsini attım bir kenara, çok kolay inanın etiketiniz olması , benim için kolay gerçi şimdi soy ağcından bahsetsem sadece dedemden yuh dersiniz abimle ablamdan bahsetsem ne işin var dersiniz... biliyorum çünkü sizleri izliyorum .ben ise üstümdeki kiriyle beni sevecek birine bakıyorum ... ilk önce arkadaş oluyorum çünkü öyle olmak gerekiyor ...çünkü sadece yatağa atmak istemiyorum... tanımak istiyorum ...yattıktan sonra tanımak değil yatmadan evvel tanımak istiyorum ve indirdim kalkanlarımı oyunlarımı ama bakıyorum ki sizin istediğiniz bu değil ... daha evvel de dedim blogum ayrı bir yer benim için burdan bir beklentim olmadığı gibi bir çok şeyi sizlerle paylaşıyorum ... ve gardımı indirdiğimin en büyük delili bu blog aslında ... eskiden yazdıklarımı okuyamazdı kimse izin vermezdim... ama blog gidecek ve ben gardımı gene kaldıracam gibime geliyor... iyi geceler...
0 yorum:
Yorum Gönder