Haklıymışım...ama şimdi özgürüm.

Gerçekten de öyle . Haklıydım. İçim acısa da haklıydım. Benle olduğundan daha mutlu. En azından ailesinin karşısına evet bu benim sevdiğim adam diye çıkartabiliceği bir kişi var. Ben kimdim ki .Hiç . Eski bir işletmeci. Geleceğin ne olacağı belli olmayan bir adam.Aşağalık kompleksi olan bir adam.
 İçim acıyor . Midem deki sancı ise kaybettiğim mi bilmekten olsa gerek. Yerini doldurmadım . Evet beğendim birilerini . Asıldım veya birlikte oldum ama yerine kimseyi koyamadım . Koyamam da . Sadece anıları yaşarım . Belki de zevk alıyorum bu durumdan, bilemem. Ama bildiğim bir şey varsa doğru olanı yaptım gitmekle .

Evet sende biriyle birliktesin . Demek ki bende özgürüm artık. O eski ben değilim senden sonra. benim gözyaşlarım akmadı dışarıya doğru ama sen bilmiyorsun kaç kez kapının önünden geçtiğimi. Belki bir sancı tutmuşsa miden  bil ki bendim o . Ama artık geçmeme de gerek yok biliyorum artık sen başkasıylasın ve ben özgürüm. Giderken "senden evvel kimse olmayacak, olsa da yerinde olmayacak" dedim. Ben sözümü tuttum, kendime olan ve bitti artık yemin, özgürlüğümü geri  verdin mutlu olarak. Bu sana bir elveda değil aslında. Daha çok mutlu olman için bir yazı . Benim içinse özgürlüğün bir bedeli . Alıştığım bir bedel. Ve beni bir gün affetmen dileğiyle .Elveda.